చైనా జీడీపీ దూకుడు.. భారత్ వృద్ధి వెనుక అసలు కథ ఏంటి?
సాఫ్ట్‌వేర్‌లో మన సత్తా.. తయారీ రంగంలో చైనా ఆధిపత్యం
చైనా: చైనా 9 ఏళ్లలో తన ఆర్థిక వ్యవస్థను ఐదింతలు పెంచుకుంది. భారత్ మాత్రం 11 ఏళ్లలో జీడీపీని రెట్టింపు చేసింది. ఈ రెండు దేశాల ఆర్థిక వృద్ధిని పోల్చితే చాలా తేడా కనిపిస్తుంది. అయితే, ఈ లెక్కల వెనుక కొన్ని కీలక అంశాలు ఉన్నాయి. ఆర్థిక సంస్కరణలు ప్రారంభమైన సమయం నుంచి కరెన్సీ విలువ వరకు ఎన్నో విషయాలు ఈ పోలికను ప్రభావితం చేశాయి. మరి చైనా సాధించిన వేగాన్ని భారత్ ఎందుకు అందుకోలేకపోయింది? అసలు సమస్య ఎక్కడ ఉంది?
చైనా జీడీపీ ఐదింతలు.. భారత్ మాత్రం రెట్టింపు
చైనా ఆర్థిక వ్యవస్థ 2005లో సుమారు 2 ట్రిలియన్ డాలర్ల స్థాయిలో ఉంది. 2014 నాటికి అది 10 ట్రిలియన్ డాలర్ల మార్క్‌ను దాటింది. ఆ ఏడాది చైనా జీడీపీ 10.5 ట్రిలియన్ డాలర్లకు చేరింది.
అదే సమయంలో భారత్ జీడీపీ సుమారు 2.04 ట్రిలియన్ డాలర్లు మాత్రమే. 2024 నాటికి ఇది 3.90 ట్రిలియన్ డాలర్లకు చేరింది.
2025లో భారత్ జీడీపీ 4.19 ట్రిలియన్ డాలర్లకు చేరుతుందని అంతర్జాతీయ ద్రవ్య నిధి సంస్థ (IMF) అంచనా వేసింది.
ఈ లెక్కల ప్రకారం చైనా తొమ్మిదేళ్లలో తన జీడీపీని దాదాపు ఐదింతలు పెంచుకుంది. భారత్ మాత్రం పదకొండేళ్లలో రెట్టింపు స్థాయికి చేరింది.
అయితే, ఈ సంఖ్యలను మాత్రమే చూసి రెండు దేశాల ఆర్థిక ప్రగతిని అంచనా వేయడం సరైంది కాదు.
ఆర్థిక సంస్కరణల్లో 13 ఏళ్ల తేడా
చైనా, భారత్ ఆర్థిక ప్రగతిని పోల్చేటప్పుడు గుర్తుంచుకోవాల్సిన మొదటి అంశం సంస్కరణలు ప్రారంభమైన సమయం. చైనాలో 1978లో ఆర్థిక సంస్కరణలు మొదలయ్యాయి.
భారత్‌లో మాత్రం 1991లో సంస్కరణల ప్రక్రియ ప్రారంభమైంది. అంటే రెండు దేశాల మధ్య 13 ఏళ్ల తేడా ఉంది.
ఈ వ్యత్యాసాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే పరిస్థితి కొంత భిన్నంగా కనిపిస్తుంది. 2014 నాటి భారత్ జీడీపీ, 2001 నాటి చైనా జీడీపీలో 88.4 శాతానికి సమానంగా ఉంది.
అంటే భారత్ ఆర్థిక సంస్కరణలను ఆలస్యంగా ప్రారంభించినప్పటికీ, రెండు దేశాల మధ్య ఉన్న అంతరం అనుకున్నంత భారీగా లేదని ఈ లెక్కలు సూచిస్తున్నాయి.
డాలర్ లెక్కల్లో కరెన్సీ ప్రభావం కూడా ఉంది
జీడీపీని డాలర్లలో లెక్కించినప్పుడు కరెన్సీ విలువ కూడా కీలక పాత్ర పోషిస్తుంది. చైనా యువాన్ విలువ డాలర్‌తో పోలిస్తే బలపడిన కాలాలు ఉన్నాయి. అదే సమయంలో రూపాయి విలువపై ఒత్తిడి కనిపించింది.
దీంతో డాలర్లలో లెక్కించినప్పుడు చైనా ఆర్థిక వృద్ధి మరింత వేగంగా కనిపించే అవకాశం ఉంది. భారత్ వృద్ధి మాత్రం కొంత తక్కువగా కనిపించవచ్చు.
అయితే, కరెన్సీ విలువలో మార్పులే రెండు దేశాల మధ్య ఉన్న మొత్తం వ్యత్యాసానికి కారణం కాదు. ఆర్థిక విధానాలు, పరిశ్రమల అభివృద్ధి, ఎగుమతులు, పెట్టుబడులు కూడా కీలకమైన అంశాలే.
వాస్తవ వృద్ధిలో భారత్‌కు మెరుగైన అవకాశాలు
గత కొన్నేళ్లలో భారత్ వాస్తవ జీడీపీ వృద్ధి రేటు చైనా కంటే ఎక్కువగా నమోదైన సందర్భాలు ఉన్నాయి. చైనా ఆర్థిక వృద్ధి రేటు ప్రస్తుతం 5 శాతం కంటే తక్కువ స్థాయికి పడిపోయింది.
భారత్ ఆర్థిక ప్రయాణంలోనూ వేగం పెరిగింది. దేశం 1 ట్రిలియన్ డాలర్ల జీడీపీ స్థాయికి చేరడానికి దాదాపు 60 ఏళ్లు పట్టింది.
కానీ 1 ట్రిలియన్ నుంచి 2 ట్రిలియన్ డాలర్ల స్థాయికి చేరడానికి కేవలం ఏడేళ్లే పట్టింది. 2021లో భారత్ 3 ట్రిలియన్ డాలర్ల మార్క్‌ను దాటింది.
అంటే భారత్ ఆర్థిక వ్యవస్థ విస్తరిస్తోంది. కానీ ఈ వృద్ధి సామాన్య ప్రజలకు ఎంతవరకు ఉపయోగపడుతోంది? యువతకు ఎన్ని ఉద్యోగాలు లభిస్తున్నాయి? ఈ ప్రశ్నలే ఇప్పుడు కీలకంగా మారాయి.
తయారీ రంగంలో చైనా ఆధిపత్యం
చైనా ఆర్థిక వృద్ధికి ప్రధాన కారణాల్లో తయారీ రంగం ఒకటి. ఆ దేశం ప్రపంచానికి అవసరమైన అనేక వస్తువులను తక్కువ ఖర్చుతో తయారు చేస్తోంది. విదేశీ పెట్టుబడులను ఆకర్షించింది.
భారీ మౌలిక సదుపాయాలను నిర్మించింది. పరిశ్రమలకు అవసరమైన రవాణా, విద్యుత్, సరఫరా వ్యవస్థలను అభివృద్ధి చేసింది.
దీంతో చైనా ప్రపంచ తయారీ కేంద్రంగా ఎదిగింది. ప్రపంచ తయారీలో చైనా వాటా 28.8 శాతంగా ఉండగా, భారత్ వాటా 2.8 శాతంగా ఉంది.
భారత్ మాత్రం సాఫ్ట్‌వేర్, ఐటీ సేవల్లో ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తింపు సంపాదించింది. భారతీయ ఇంజినీర్లు, సాంకేతిక నిపుణులు, సీఈఓలు అంతర్జాతీయ సంస్థల్లో కీలక బాధ్యతలు చేపట్టారు.
అయితే, ఐటీ రంగంలో వచ్చిన విజయాలు దేశంలోని అన్ని వర్గాలకు సమానంగా చేరలేదు.
ముఖ్యంగా గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోని యువతకు పరిశ్రమల్లో విస్తృతంగా ఉద్యోగాలు లభించే పరిస్థితి ఇంకా పూర్తిస్థాయిలో ఏర్పడలేదు.
హైదరాబాద్ అభివృద్ధి.. జీవన నాణ్యతపై ప్రశ్నలు
హైదరాబాద్ ఐటీ, ఫార్మా రంగాల్లో వేగంగా అభివృద్ధి చెందింది. ఈ రంగాలు నగర ఆర్థిక వ్యవస్థకు బలాన్ని ఇచ్చాయి. ఉద్యోగాలు, పెట్టుబడులు కూడా పెరిగాయి.
అయితే, ఆర్థిక అభివృద్ధి ఒక్కటే ప్రజల జీవన నాణ్యతను నిర్ణయించదు. ఇటీవలి ఆక్స్‌ఫర్డ్ ఎకనామిక్స్ ఇండెక్స్‌లో హైదరాబాద్ జీవన నాణ్యత ర్యాంక్ 818కి పడిపోయిందని ఈ విశ్లేషణలో పేర్కొన్న గణాంకాలు చెబుతున్నాయి.
ఈ ఉదాహరణ ఒక విషయాన్ని స్పష్టం చేస్తోంది. నగర ఆర్థిక వ్యవస్థ వేగంగా అభివృద్ధి చెందినంత మాత్రాన ప్రతి ఒక్కరి జీవన ప్రమాణాలు అదే స్థాయిలో పెరగవు. దేశవ్యాప్తంగా కూడా ఇదే సవాలు కనిపిస్తోంది.
తయారీ రంగం పెరగకపోతే ఉద్యోగాలు ఎలా?
భారత్ జీడీపీలో తయారీ రంగం వాటా సుమారు 16 నుంచి 17 శాతంగా ఉంది. కానీ దేశ శ్రామిక శక్తిలో ఈ రంగం కేవలం 11 నుంచి 12 శాతం మందికే ఉపాధి కల్పిస్తోంది.
మరోవైపు, వ్యవసాయ రంగంపై ఇప్పటికీ 42 నుంచి 45 శాతం మంది ఆధారపడుతున్నారు.
1987-88లో వ్యవసాయ రంగంలో పనిచేసేవారి వాటా 66 శాతంగా ఉండేది. 2025 నాటికి అది 43 శాతానికి తగ్గింది.
ఈ మార్పు వ్యవసాయంపై ఆధారపడే వారి సంఖ్య తగ్గుతున్నట్లు చూపిస్తోంది. అయితే, ఇతర రంగాల్లో వారికి తగిన ఉద్యోగాలు కల్పించే ప్రక్రియ నెమ్మదిగా సాగుతోంది.
భారత్ ప్రస్తుత ఆదాయ స్థాయిలో ఉన్నప్పుడు దక్షిణ కొరియా, చైనా వంటి దేశాల్లో శ్రామిక శక్తిలో 25 నుంచి 30 శాతం మంది తయారీ రంగంలో పనిచేసేవారు. భారత్‌లో మాత్రం ఈ వాటా 11 నుంచి 12 శాతమే.
దీంతో చదువుకున్న యువతకు తగిన ఉద్యోగాలు దొరకడం కష్టమవుతోంది. మహిళలకు ఉపాధి అవకాశాలు కూడా ఆశించిన స్థాయిలో పెరగడం లేదు.
చిన్న పరిశ్రమలు పెట్టుబడులు, ఆధునిక సాంకేతిక పరిజ్ఞానం, నైపుణ్యం కొరతతో ఇబ్బందులు ఎదుర్కొంటున్నాయి.
దేశం ధనవంతమవుతోంది.. కానీ ప్రజల ఆదాయం మాటేంటి?
చైనా 2008లో 4 ట్రిలియన్ డాలర్ల జీడీపీ మార్క్‌ను దాటినప్పుడు తలసరి ఆదాయం సుమారు 3,500 డాలర్లుగా ఉంది.
భారత్ ఇప్పుడు ఆర్థికంగా ఇదే తరహా స్థాయికి చేరువవుతున్నప్పటికీ, తలసరి ఆదాయం 2,878 డాలర్లుగా ఉంది. ఈ లెక్కల ప్రకారం 189 దేశాల్లో భారత్ 140వ స్థానంలో ఉంది.
ప్రపంచ జనాభాలో భారత్, చైనా వాటా ఒక్కొక్కటి సుమారు 18 శాతంగా ఉంది. కానీ ప్రపంచ జీడీపీలో భారత్ వాటా 3 శాతం కాగా, చైనా వాటా 15 శాతంగా ఉంది.
ఈ గణాంకాలు రెండు దేశాల ఆర్థిక సామర్థ్యంలో ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని చూపిస్తున్నాయి. భారత్ ఆర్థిక వ్యవస్థ పెరుగుతున్నా, సగటు పౌరుడి ఆదాయం, జీవన ప్రమాణాలు ఇంకా మెరుగుపడాల్సి ఉంది.
భారత్ ఏం చేయాలి?
చైనా ఆర్థిక నమూనాను భారత్ గుడ్డిగా అనుసరించాల్సిన అవసరం లేదు. మన దేశానికి ప్రత్యేకమైన బలాలు ఉన్నాయి. యువ జనాభా, డిజిటల్ రంగంలో అభివృద్ధి, భారీ దేశీయ మార్కెట్ భారత్‌కు అవకాశాలను కల్పిస్తున్నాయి.
అయితే, సేవల రంగంపైనే ఎక్కువగా ఆధారపడకుండా తయారీ రంగాన్ని కూడా బలోపేతం చేయాలి. ముఖ్యంగా టెక్స్‌టైల్స్, ఫుడ్ ప్రాసెసింగ్, ఎలక్ట్రానిక్స్ వంటి రంగాల్లో పరిశ్రమలను విస్తరించాలి. ఇవి పెద్ద సంఖ్యలో ఉద్యోగాలను సృష్టించే అవకాశం ఉంది.
చిన్న పరిశ్రమలకు పెట్టుబడులు, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం, నైపుణ్య శిక్షణ అందించాలి. దేశీయ ఉత్పత్తులను అంతర్జాతీయ మార్కెట్లకు తీసుకెళ్లాలి. ఎగుమతులను పెంచాలి.
తద్వారా గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోనూ ఉపాధి అవకాశాలను విస్తరించవచ్చు.
2025-26 బడ్జెట్‌లో కేంద్ర ప్రభుత్వం నేషనల్ మ్యానుఫాక్చరింగ్ మిషన్‌ను ప్రకటించింది. తయారీ రంగం వాటాను 25 శాతానికి పెంచాలనే లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించింది. ఈ లక్ష్యం ఎంతవరకు నెరవేరుతుందనేది రాబోయే కాలంలో కీలకంగా మారనుంది.
అసలు సమస్య వృద్ధి వేగంలో కాదు.. ఉద్యోగాల సృష్టిలో ఉంది
చైనా, భారత్ ఆర్థిక వ్యవస్థలను పోల్చినప్పుడు కేవలం జీడీపీ సంఖ్యలను చూడటం సరిపోదు. ఆ వృద్ధికి కారణమైన రంగాలను కూడా పరిశీలించాలి.
చైనా తయారీ రంగాన్ని విస్తరించి ప్రపంచ మార్కెట్లలో బలమైన స్థానాన్ని సంపాదించింది. భారత్ ఐటీ, సాఫ్ట్‌వేర్ సేవల్లో తనదైన ముద్ర వేసింది.
ఇప్పుడు భారత్ ముందున్న ప్రధాన సవాలు ఆర్థిక వృద్ధిని సామాన్య ప్రజలకు ఉపయోగపడేలా మార్చడం.
యువతకు ఉద్యోగాలు కల్పించడం, మహిళల ఉపాధిని పెంచడం, చిన్న పరిశ్రమలను బలోపేతం చేయడం, తయారీ రంగాన్ని విస్తరించడం వంటి అంశాలపై దృష్టి పెట్టాలి.
చివరగా చెప్పాలంటే.. భారత్‌కు ఆర్థిక వృద్ధి వేగం పెంచడం ఒక్కటే లక్ష్యం కాకూడదు. ఆ వృద్ధి ద్వారా కోట్లాది మందికి స్థిరమైన ఉపాధి, మెరుగైన ఆదాయం లభించేలా చూడటమే అసలైన విజయం.